Patron

„Jestem z tych, którzy wierzą, że nauka jest czymś bardzo pięknym”
– Maria Skłodowska-Curie –

Tablica jubileuszowo-patronacka 20-lecie IV LO
nadanie szkole imienia Marii Skłodowskiej-Curie

Znaczek IV LO na jubileusz 20-lecia funkcjonowania szkoły – niebieska kolorystyka z flagą Polski i napisem IV LO im. Marii Skłodowskiej-Curie w Olsztynie

Pamiątkowy znaczek na jubileusz 20-lecia IV LO autorstwa p. Mikołaja Rackiego 

Dyrektor szkoły Lech Przybylski odbiera sztandar IV LO podczas uroczystości nadania IV LO imienia Marii Skłodowskiej-Curie; na zdjęciu dyrektor i poczet sztandarowy

21 października 1995 r. był oficjalnym dniem nadania szkole imienia
Marii Skłodowskiej-Curie oraz I Zjazdem Absolwentów.

Ceremonia przekazania Szkole sztandaru. Dyrektor Lech Przybylski odbiera nowy sztandar IV LO

Zdjęcie przedstawia trzech byłych dyrektorów IV LO: od lewej: Piotr Tarlecka, Leszek Gnatowski i Lech Przybylski

Goście – Absolwenci IV LO w trakcie obchodów jubileuszowych 1995

Urodziła się 7 listopada 1867r. w Warszawie. Jej ojciec, Władysław Skłodowski, był nauczycielem matematyki i fizyki, matka – Bronisława, z domu Boguśka, przełożona szkoły dla dziewcząt. Mieli pięcioro dzieci, Maria była najmłodsza. Zawsze była bardzo zdolnym dzieckiem, sama nauczyła się czytać. W 1878r. na gruźlicę umarła matka, rok wcześniej Maria ze swoją starszą o rok siostrą została oddana na pensję dla dziewcząt, później do gimnazjum. Była najlepszą uczennicą w szkole, zdolna, pracowita i dokładna, miała niesamowitą pamięć. Maturę otrzymała w 1883r., ukończywszy gimnazjum ze złotym medalem. Zaczęła zarabiać udzielaniem korepetycji, aby móc wyjechać na studia za granicę, przy tym samodzielnie studiowała matematykę. Mając dwadzieścia cztery lata wyjechała do Paryża na zaproszenie starszej siostry, Bronisławy , która ukończyła tam medycynę i wyszła za mąż. Początkowo zamieszkała u niej, potem wynajęła sobie pokoik. Klepała biedę, ale możliwość nauki w najlepszych uczelniach wynagradzała jej wszelkie niewygody. W ciągu trzech lat zrobiła dwa licencjaty – z matematyki i fizyki. Otrzymywała stypendium naukowe, wciąż była najlepsza. W 1895r. wyszła za francuskiego fizyka, Piotra Curie. Po dwóch latach urodziła im się córka, Irena, w przyszłości także laureatka nagrody Nobla.

 Maria Skłodowska-Curie za temat pracy doktorskiej wybrała badania nad ciałami promieniotwórczymi. Badania te doprowadziły ją do odkrycia dwóch nowych pierwiastków: polonu i radu. Doświadczenia przeprowadzała z mężem w niezwykle trudnych warunkach, ale gdy po odkryciu radu stali się sławni, poprawiły się ich warunki życiowe. W roku 1903 otrzymują nagrodę Nobla, w 1904r. rodzi się drugie dziecko – córka Ewa. 19 kwietnia 1906r. Piotr Curie zginął w tragicznym wypadku – w czasie deszczu pośliznął się na ulicy i wpadł pod ciężki wóz. Zginął na miejscu. Miał czterdzieści siedem lat. Skłodowska-Curie nigdy się z tym nie pogodziła, ale nie straciła siły ducha, nie załamała się. Wkrótce przejęła po mężu katedrę i została profesorem Sorbony.

W roku 1911 otrzymuje nagrodę Nobla z chemii. W 1914r. wybucha pierwsza wojna światowa. Skłodowska wywozi rad do Bordeaux i składa w kasie pancernej w banku. Organizuje sale rentgenowskie w szpitalach polowych, szkoli sanitariuszki. Po zakończeniu wojny z entuzjazmem przyjmuje wiadomość o odzyskaniu przez Polskę niepodległości. Jej wielkim marzeniem zawsze było utworzenie w Warszawie Instytutu Radowego dla badań naukowych i walki z rakiem. Głównie dzięki staraniom rodzeństwa Skłodowskiej w 1932r. szpital rozpoczął swoją działalność. W roku 1944 Niemcy spalili Instytut, zniszczyli pracownie, ale rad udało się ocalić – jeszcze w ’39r. został zamurowany w fundamentach.

W roku 1933 uczona zaczęła poważnie chorować. Opuszczały ją siły. Lekarze wysłali ją do Szwajcarii, do górskiego sanatorium, podejrzewając chorobę płuc. Pomylili się – była to choroba krwi, wywołana przez rad. Umarła 4 lipca 1934 roku. Pochowano ją w Sceaux obok męża. 20 kwietnia 1995 szczątki Marii i Pierre’a Curie zostały uroczyście złożone w paryskim Panteonie.

Najsłynniejsza polska uczona w dziedzinie fizyki i chemii. Wraz z mężem odkryła w 1898 r. nowe pierwiastki chemiczne: polon i rad. Są to pierwiastki promieniotwórcze to znaczy rozpadają się samorzutnie, przemieniając w inne i wydzielając przy tym promieniowanie (podobne do tego, jakie towarzyszy wybuchowi bomby atomowej i działaniu reaktora jądrowego). Od odkryć Marii Skłodowskiej-Curie datuje się rozwój fizyki jądrowej. Maria Skłodowska-Curie dwukrotnie – w 1903 r. i 1911r. – otrzymała najwyższą nagrodę naukową świata: nagrodę Nobla.